วันพุธที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2555

คั่วแมงอีนูน










สำหรับมื้อค่ำของวันนี้...จะกินแค่ลาบหอยขมอย่างเดียว ก็จะรู้สึกกระไรอยู่ครับ
เมื่อคืนวาน น้อง ๆ ที่ทำงานเอาเจ้าพวกนี้มาฝากด้วยครับ
เจ้าพวกนี้ เป็นแมลงที่ชอบหาอยู่หากินตามต้นมะขามละแวกทุ่งนา
ตัวหนึ่งคือแมงอีนูน อีกตัวหนึ่งผมไม่ทราบว่าภาษากลางเรียกว่าแมงอะไร แต่เห็นน้อง ๆ เค้าเรียกว่าแมงเหลี่ยมครับ(คำว่าเหลี่ยมเป็นภาษาท้องถิ่นทางภาคอีสาน หมายถึงแวววับ(กระมังครับ) )

ส่วนเจ้าตัวนี้...มาอย่างไรไม่ทราบ...แต่มันมักจะชอบอยู่ตามใต้โอ่ง ซากกระเบื้อง ตามป่า หรือตามหลืบที่อับชื้นต่าง ๆ
ไม่บอกทุกท่านก็คงทราบกันดีว่ามันคือตัวอะไร...
และหากอยากจะจับมันเป็น ๆ ก็ต้องแบบนี้เลยครับ...เพราะพิษของมัน มีแค่ตรงนี้ที่เดียวเท่านั้นครับ
ว่าด้วยแมงอีนูนกับแมงเหลี่ยมแล้ว หากจะให้อร่อย ก็คงต้องนำมาคั่ว
วิธีการคั่วแมงก็ไม่ยากครับ...ตั้งกระทะ ใส่น้ำพอคลุกคลิก
...เมื่อน้ำเดือดแล้วก็นำแมงลงไปคั่ว...เติมเกลือลงไปเล็กน้อย...คั่วไปเรื่อย ๆ จนน้ำแห้ง...ก็เป็นอันเรียบร้อยครับ

น่ากินดีมั๊ยครับ...รสชาดก็จะออกมัน ๆ เค็ม ๆ
เจ้าพวกนี้น่ากินครับ แมงเกือบทุกชนิดมักจะปลอดภัย ปราศจากพยาธิ(เว้นแมงกุดจี่แอนด์เบ้า...เพราะพวกมันหากินตามขี้)

ไม่ว่าจะเป็น กุ้ง หอย ปู ปลา...น้ำจืด กบ เขียด อึ่ง คางคก กิ้งก่า แย้ ฯลฯ
หากเป็นไปได้ เมื่อถึงคราวจำเป็นที่ต้องกินพวกมัน ผมอยากจะแนะนำให้ปรุงสุกเสียก่อนครับ
เครื่งเทศหรือเครื่องปรุงอาจจะไม่มีในยามสถานการณ์ที่ไม่เอื้ออำนวย...แต่อย่างน้อยมันทำให้เรามั่นใจได้ว่า
หากแม้นมันมีพยาธิ พยาธิเหล่านั้นก็ตายไปพร้อม ๆ กับความร้อนใช้ที่ปรุงอาหารให้สุกนะขอรับ
...เพราะเหตุผลของการยังชีพ คือการอยู่รอด และการอยู่รอดที่ดีนั้น...ควรจะปราศจากอาการเจ็บป่วยที่ได้รับจากพยาธิครับ

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น