วันพุธที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2555

อ่อมหนูป่า หรือ หนูนา










อ่อมหนูป่า หรือ หนูนา
วันนี้มีเมนูที่ซอฟท์ลงมาหน่อยครับ
เป็นสัตว์ตัวเล็กที่มีนามว่าหนูนา...

ชื่อก็บอกอยู่แล้วว่าหนูนา...ก็มันหาได้จากตามทุ่งนานี่ครับ
ตามเทือกสวนไร่นา...รูหนูพบเห็นได้ไม่ยากครับ
เพราะบริเวณนั้น คือแหล่งอาหารของพวกมัน

หนูนาไม่ได้มีความน่ารังเกียจแต่ประการใด สุขภาพดี...สะอาด ปลอดสารพิษ
ต่างกับหนูท่อที่อุดมไปด้วยเชื้อโรค เชื้อแบคทีเรีย ชนิดต่าง ๆ
...แต่ก็ไม่ได้แปลว่า หนูนา เป็นโรคไม่ได้นะครับ
....แต่เช้าตรู่ คุณลุงผู้ใจดี ได้ทำการใส่บ่วงหนูไว้เพื่อผมโดยเฉพาะ
กับดักมีหลายประเภทนัก ทั้งใช้ดักสัตว์ใหญ่ สัตว์เล็ก...ซึ่งผมจะทยอยนำกับดักแต่ละประเภทมาให้ทุกท่านได้รับชมในภายหลัง

หากวันนึง โลกของเราใบนี้ เกิดอุบัติการณ์ใด ๆ สักอย่าง และเงินตราไร้ความหมาย
การขาดแคลนอาหารเกิดขึ้น
หมู เป็ด ไก่ วัว ควาย หรือกระทั่งสัตว์ต่าง ๆ ที่เราคุ้นเคย ไม่มีให้กินอีกต่อไป
...และหากหนู เป็นหนึ่งในทางเลือกสำหรับการประทังชีวิต

ผมอยากให้ทุกท่าน ทำใจให้ชิน
เพราะแท้จริงแล้ว...เนื้อหนู ก็มีรสชาดเดียวกันกับเนื้อหมูเลยครับ(นุ่มกว่าเสียด้วยซ้ำ )

บ่วง ก็คือ บ่วง หรือ ห่วง ไว้สำหรับรัดนี่เอง
เป็นกับดักที่สุดแสนจะง่ายดาย ไม่มีกลไกซับซ้อนอันใด

ไม้ไผ่เหลาเป็นแท่งปักดินคล้ายคันเบ็ด
ตามด้วยบ่วงที่ทำได้ทั้งจากลวด หรือเชือก...โดยใช้เทคนิคพื้นฐานการผูกเงื่อนที่เคยได้ร่ำเรียนมาจากวิชาลูกเสือ
...เพียงเท่านี้ ก็ได้กับดักที่เรียกว่าบ่วงแล้วครับ

การใส่บ่วงทำได้ไม่ยาก
...ปักไม่ลงดิน ไม่ห่างจากปากรูนัก
...นำบ่วงไปวางไว้ที่ปากรู กลบเกลื่อนร่องรอยด้วยเศษไม่ใบหญ้าสักเล็กน้อย เพื่อไว้ล่อหลอกหนู
เมื่อหนู มุดหัวเข้าไปในบ่วง เป็นอันดิ้นไม่หลุด ยิ่งดันลึก ยิ่งรัดแน่น

เสมือนกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับเจ้าหนูนาตัวนี้ครับ
ผิวหนังและขนแลดูสะอาดสะอ้าน
ผ่าฟืน ก่อไฟโดยเร็วพลัน เพื่อเติมอรรถรสแห่งความเป็นอาหารพื้นบ้าน

ตั้งหม้อต้มน้ำจนเดือด ลวกหนูทั้งตัวลงไปในน้ำร้อนราว สามถึงห้าวินาที เพื่อจะได้ถอนขนโดยง่าย
...การถอนขนหนู อ้น หรือ ตุ่น อาจจะเอาลงไปกลิ้งในถ่านร้อน ๆ ก็ได้ แต่วิธีนี้ ผมไม่ค่อยชอบเพราะกลิ่นขนใหม้มักจะคอยติดตามตลบอบอวลอยู่บริเวณผิวหนังของพวกมันครับ
ทำไปด้วย เก็บภาพไปด้วย ทำให้ระยะเวลาในการลวกเลยความต้องการไปนิดครับ
ผลที่ตามมาคือ ผิวหนังชั้นนอกสุกจนเกินไป ทำให้การรูดขนหนูทำได้ยาก จึงต้องสละหนังชั้นนอกออกไปจนสิ้น
ต่อด้วยการถอนขนเลยนะครับ
ภาพบางภาพต่อไปนี้ อาจดูรุนแรงไปบ้าง
แต่ผมก็ต้องขออณุญาตกล่าวอีกครั้ง...ว่ามันคือสัจธรรมครับ

หลาย ๆ ท่านที่ชอบทานเสต็ก ไม่ว่าจะเป็นวัว หมู แกะ ฯลฯ
อาจเพียงเพราะไม่ได้เห็น หรือไปสนใจสังเกตุดูขั้นตอนการฆ่า การชำแหละ เพื่อให้ได้มาซึ่งเสต็กของท่านในมื้อ ๆ นั้น เท่านั้นเองครับ
หนูฤดูนี้ ความมัน มีไม่ค่อยมาก
อีกทั้งผิวหนังของหนูจากการที่ผมถอนขน หลุดออกไปจนสิ้น
ทีแรกตั้งใจว่าจะย่างธรรมดา ขาดหนังไป ไม่อร่อยแน่จึงเปลี่ยนใจในที่สุดครับ
ลอกขนเสร็จก็ต่อด้วยการผ่าท้อง เอาเครื่องในต่าง ๆ ออก
เหลือไว้เพียงตับกับหัวใจสองอย่างก็พอ

เมื่อไม่ได้ย่าง ก็คงหนีไม่พ้นอ่อม
จะหลาม ต้นไผ่ก็ไม่มีครับ
ดังนั้น ผมจึงต้องหั่นหนูออกเป็นชิ้นเล็ก ๆ ทั้งนี้ เพียงเพื่อเบี่ยงเบนจิตของเราให้พอสับสน ไม่ได้มองเห็นความเป็นหนูจนเกินไปนัก
ว่าจะแบ่งปันไปให้เพื่อนบ้าน เดี๋ยวเพื่อนบ้านกินกันไม่ลง(จะเก็บเอาไว้ให้พวกเค้าไปค้นหาคำตอบกันเอง...ว่าคือตัวอะไร )

อ่อมแบบทั่วไปครับ ทำไม่ยาก
พิเศษขึ้นมาหน่อย ก็คือใส่ผักชีลาวกับใบกระเพราลงไปด้วยเท่านั้นเอง
จบแล้วครับสำหรับอ่อมหนู

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น