วันจันทร์ที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2555

"หอยติบน้ำเคย"













"หอยติบน้ำเคย"
เอาละครับ เราได้รู้จักหอยติบกันไปคร่าวๆแล้ว ว่าแท้จริงเรียกอีกอย่างว่าหอยนางรมพันธุ์เล็ก แต่ไม่ต้องเลี้ยงนะครับ เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ มีมาแสนนาน ตัวผมเองก็ไม่เคยกินหอยนางรมเลย เพราะกลัวว่าจะคาว ทั้งที่คนที่เคยกินบอกหวานอร่อยมาก ผมไม่กล้ากินของดิบๆครับ ยิ่งหอยติบละก็ ถ้าไม่สุก จะคาวจัดมากเลย แต่คนที่เขากินแบบบีบมะนาวใส่ลงไปด้วย เขาบอกอร่อยพอกับหอยนางรมเหมือนกันนะผมซื้อหอยติบจากตลาดเกษตร อ.เมืองภูเก็ต ขายกันถุงละ 20 3 ถุง 50 บาทชาวมอร์แกนผู้หาหอยติบมาขายคนนี้ มาจากบ้านสะปำ พอเห็นผมถ่ายรูปบอกจะเอาไปลงเน็ต แกบอกถ่ายลุงด้วยสิ ได้เลยครับผมเต็มใจจัดให้แต่หอยติบของลุงวันนั้น เมื่อแกะถุง เทน้ำออกใส่ตะแกรงจนน้ำแห้งแล้วดูเหมือนจะไม่ค่อยสดเท่าไหร่นะยังดีที่ตัวใหญ่ แต่ละตัวมีไข่เต็มผมเตรียมทำเมนูแรกแล้วนะ เป็น...

"หอยติบน้ำเคย" แหม..แค่เห็น คนชอบอาหารประเภทนี้เริ่มน้ำลายสอแล้วไหมละไม่เคยทำกินเลยครับ ครั้งแรกจริงๆ เอากันแบบมั่วๆ ครูำพักลักจำมาจากร้านอาหารหมอมูดงแถวทางไปหาดราไวที่เคยไปนั่งกิน แล้วก็จำๆมาว่าน่าจะเป็นเช่นนี้นะครั้งแรกที่ทำ ไม่ค่อยเข้าตากรรมการสักเท่าไหร่ น้ำเคยใสไปหน่อย แต่ก็หมดไม่เหลือแม้แต่น้ำสักหยดครับจนผมต้องแก้ตัวใหม่อีกครั้ง คราวนี้ไปซื้อมาจากคุณยายมอร์แกนคนนี้ แกหามาจากแหลมตุ๊กแก แถวเกาะสิเหร่ มานั่งขายที่ตลาดเกษตรเช่นเดียวกัน ไปทุกครั้งก็เห็นทุกครั้งเลยนะยายหอยติบของยายวันนั้นสดและตัวโตมีไข่เต็ม น่ากินมากจริงๆเครื่องเคราครั้งใหม่นี้ก็ต้องให้จ๊าบกว่าเดิม


ลวกหอยติบให้สุกกำลังดี และเตรียมเคยหอมๆไว้ด้วยเมื่อทุกอย่างพร้อม น้ำเคยพร้อม (น้ำเคย นำเคยมาละลายกับน้ำมะนาว พร้อมผงปรุงรส ชิมให้ได้สามรสกลมกล่อมเปรี้ยวนำ ก่อนจะนำไปคลุกเคล้ากับเนื้อหอยและเครื่องเคียงต่างๆที่เตรียมไว้..


มานั่งทำบล็อกนี้ย้อนหลัง น้ำลายสอ อยากกินอีกแล้วนะเนี่ย)หนนี้ หน้าตาที่ออกมา บอกได้ 3 คำแบบคนภูเก็ตว่า..แต่คนร้องเพลงในบล็อกนี้ คุณเอกชัย ศรีวิชัย บอกว่า "หรอยราษา" นะ (มีความหมายว่าหรอยอย่างแรงครับ)จัดลงจานพร้อมผักเคียงมีถั่วฝักยาวดองด้วย...อื้อฮือ!!


ที่มาจาก ปลายแป้นพิมพ์ bloggang

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น